ตำนานพระขี่หมูเป็นตำนานซึ่งเล่าเกี่ยวกับเมืองเวียงสระในยุคที่เป็นเมืองร้าง คือในสมัยก่อนบริเวณเมืองเวียงสระเป็นป้ารกทึบ และไม่มีใครเข้าไปหรือกล้าเข้าไปในเมืองกันมากนัก เพราะมักจะหลงทางและหาทางออกไม่ได้ แต่เคยมีชาวบ้านเข้าไปหาของป้าแล้วหลงทางหาทางออกไม่ได้ จึงเดินวนเวียนอยู่นานจนไปพบกับพระขี่หมู (บ้างก็ว่ารูปปั้นพระขี่หมู) โดยหางของหมูม้วนกลมจนเห็นได้ชัด หลังจากนั้นไม่นานจึงหาทางออกจากเมืองได้ หรือบ้างก็เล่าว่าเมื่อไปเจอกับพระขี่หมูท่านจึงชี้ทางออกให้จนออกจากเมืองได้ ซึ่งจากตำนานนี้อาจสันนิษฐานได้ว่าพระขี่หมู อาจหมายถึงเทวรูปพระวฎกไภรวะ ซึ่งพบที่เมืองเวียงสระโดยเทวรูปพระวฎกไภรวะนั้นมีการสลักรูปสุนัขอยู่ข้างหลัง ซึ่งหางของสุนัขในประติมากรรมนั้นมีลักษณะม้วนกลมเหมือนหางของหมู