เขาทะนานเป็นภูเขาสูงชันตั้งอยู่ชายฝั่งอันดามัน ที่บ้านมะหลัง ตําบลทุ่งบุหลัง อําเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล ตั้งโดดเดี่ยวอยู่ในทุ่งนาใกล้ชายฝั่งทะเลช่องมะละกา ด้านหนึ่งของภูเขาอยู่ใกล้ชายทะเล ในขณะที่อีกด้านหนึ่งเป็นท้องทุ่งราบ ตรงเชิงเขามีถ้ำกว้างขวางสวยงามด้วยเงาเงื่อมของแง่หิน ร่มรื่นด้วยพรรณไม้นานาพันธุ์สำหรับประวัติความเป็นมาของเขาทะนานมีเรื่องเล่าต่อ ๆ กันมาถึงการก่อเกิดของเขาทะนานว่ามีครอบครัวอยู่ครอบครัวหนึ่งคือตากับยายและลูกชายอีก ๑ คน นับถือศาสนาอิสลาม ตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านพระม่วง อําเภอกันตัง จังหวัดตรัง อยู่มาวันหนึ่งมีเรือสําเภาของพ่อค้าต่างชาติ ได้นําสินค้าเข้ามาขายที่ท่าเรือกันตัง ฝ่ายตายายกับลูกชายก็ได้ไปชมสินค้าในเรือเหมือนคนอื่น ๆ นายสําเภาเห็นเด็กชายก็เกิดความรักความเอ็นดู เพราะหน้าตาและบุคลิกพิเศษที่ผิดจากเด็กชาวบ้าน ทั่ว ๆ ไป จึงขอเด็กจากตากับยายซึ่งเป็นพ่อแม่ ตากับยายเห็นว่าการไปเป็นลูกบุญธรรมของนายสําเภานั้นย่อมจะดีกว่าอยู่กับพ่อแม่ที่ยากจน จึงตัดสินใจยกลูกให้นายสําเภานําไปเลี้ยงดู นายสําเภานั้นตั้งแต่ได้เด็กคนนี้มาแล้ว ก็ทํามาค้าขายเจริญขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นเศรษฐี เด็กได้รับความรักความเอาใจใส่อย่างดีจากนายสําเภา จึงเหลิงและลืมตัว ลืมไปว่าตนมีพ่อแม่ยังยากจนอยู่ ครั้นมีอายุพอสมควรแก่การมีเหย้าเรือน นายสําเภาก็ได้ให้แต่งงานกับลูกสาวของตน ฝ่ายหญิงเป็นคนดีจึงคิดอยู่เสมอที่จะไปเยี่ยมพ่อแม่ของสามี คอยรบเร้าถึงเรื่องนี้จนฝ่ายสามีต้องยอม เพราะเห็นว่ามีความตั้งใจจริง จึงให้คนเดินทางล่วงหน้าไปก่อนเพื่อแจ้งข่าวแก่ตายาย ฝ่ายตากับยายเมื่อรู้ข่าวว่าลูกชายและลูกสะใภ้จะมาก็ดีใจยิ่งนัก ได้ออกป่าวประกาศบอกเพื่อนบ้านแล้วเตรียมข้าวของไว้มากมายเพื่อต้อนรับ โดยเฉพาะได้ทําหมูย่างไว้ด้วยเพราะคิดว่าลูกชายเป็นถึงลูกนายสําเภา คงอยากกินหมูตามที่เคยกินสมัยอยู่กับนายสําเภา ครั้นถึงวันที่กําหนดไว้สองสามีภรรยาก็แล่นเรือสําเภามาถึงปากน้ำกันตั้ง ฝ่ายลูกชายเมื่อขึ้นจากเรือได้เห็นสภาพความเป็นอยู่ของพ่อแม่ก็เกิดความอับอายไม่ยอมรับว่าเป็นพ่อแม่ของตน ไม่ว่าตากับยายจะพูดจาอย่างไรก็ไม่ก็ฟังจึงจูงมือภรรยาให้กลับขึ้นเรือ ตากับยายเข้ายื้อยุดฉุดไว้ลูกชายก็ไม่ยอมอยู่นั่นเอง สองตายายเกิดความเสียใจเป็นอย่างยิ่งแต่ก็ไม่วายที่จะเอาหมูย่างที่เตรียมไว้ไปวางไว้ที่ท้ายเรือสําเภาแล้วอธิษฐานว่าถ้าเป็นลูกของตนจริง ก็ให้เรือนี้มีอันเป็นไปและออกจากท่าไม่ได้ทันใดนั้นก็เกิดลมพายุใหญ่พัดเรืออัปปางลงทั้งผู้คนและสิ่งของในเรือต่างลอยไปติดอยู่ตามที่ต่าง ๆ เรือสำเภอกลายเป็นเกาะเภตรา สายสมอเรือกลายเป็นหินสายหมอ ภูเขาบัน หมูย่างกลายเป็นเกาะสุกร