เกาะสี่เกาะห้าสถานที่แห่งนี้มีอีกชื่อเรียกคือเกาะรังนก เนื่องจากมีถ้ำโพรงมากมายที่เป็นแหล่งอาศัยของนกนางแอ่นทะเลจำนวนมาก จึงเป็นแหล่งรังนกคุณภาพเยี่ยมที่ได้รับการกล่าวขานในระดับโลก นักท่องเที่ยวที่แวะมาที่หมู่เกาะแห่งนี้จะได้นั่งเรือชมความงามของภูเขาหินปูน อันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยต้นไม้บนเกาะเล็กใหญ่ ทั้งเกาะท้ายถ้ำดำ เกาะร้านไก่ เกาะรูสิม เกาะหน้าเทวดา และเกาะอื่น ๆ อีกมากมาย นอกจากนี้ยังได้สักการะพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งประดิษฐานอยู่บริเวณเกาะหน้าเทวดา มีจารึกพระปรมาภิไธยย่อของรัชกาลที่ ๕ บริเวณหน้าผา นิทานเรื่องเล่าเกี่ยวกับเกาะสี่เกาะห้าความว่า...นานมาแล้วที่บ้านคูขุด อำเภอสะทิ้งพระ จังหวัดสงขลา มีครอบครัวหนึ่งผัวชื่อตาสา เมียชื่อยายโส ส่วนลูกสาวชื่อนางหัวมวย  อยู่มาวันหนึ่งมีพ่อค้าสำเภาจีน เดินทางล่องเรือผ่านมาพบนางหัวมวย เกิดความรักไคร่  นายสำเภาจึงมาขอนางหัวมวยจากยายโส  เมื่อต่างฝ่ายตกลงกันสองคนก็ได้แต่งงานกัน  แล้วก็พากันไปอยู่ที่บ้านนายสำเภาจีนเป็นเวลาหลายปี นางหัวมวยคิดถึงบ้านเกิดเมืองนอน  จึงอ้อนวอนสามีเดินทางมาจากเมืองจีนมายังบ้านคูขุด ระหว่างล่องเรือมาค่ำลงที่เกาะแห่งหนึ่งผู้คนเรียกเกาะนี้ว่าเกาะนางค่ำ ต่อมาจากเกาะนางค่ำเพี้ยนมาเป็นเกาะนางคำ (ตำบลหนึ่งของอำเภอปากพะยูน) นายสำเภาจึงจอดเรือพัก ณ เกาะแห่งนี้ ที่ที่จอดเรือพักค้างคืนคือเกาะบรรทมปัจจุบันคือเกาะทม ตำบลเกาะนางคำ พอรุ่งสางก็เดินทางต่อไปถึงท่าแห่งหนึ่งคือบ้านท่าสำเภา ฝ่ายยายโสตาสาก็ได้ทราบข่าวว่าลูกสาวและลูกเขยมาเยี่ยม ก็ตำข้าวเม่าใส่กระสอบเตรียมไว้รับลูกสาว แต่พอลูกสาวเห็นพ่อแม่แต่งตัวรุ่มร่าม นางหัวมวยเกิดความละอายผัว จึงทำทีไม่รู้จักพ่อแม่ของตน สั่งให้นายสำเภาออกเรือจากท่า ตายายทั้งสองมีความเสียใจและแค้นลูกสาวมาก ได้เทข้าวเม่าลงริมทะเลหน้าบ้านคูขุด ข้าวเม่ากลายเป็นดินเรียกว่า "ดินข้าวเม่า" หรือ "เม่าดินสอ" หลังจากนั้นตายายจึงตรอมใจตายกลายเป็นธาตุหิน คือ "เกาะยายโส-ตาสา" แต่ก่อนตายได้สาปแช่งไว้ว่า ขอให้เรือที่แล่นไปกลางทะเลพบกับพายุจมลง นายสำเภากับนางหัวมวยแล่นเรือไปได้ไม่นาน ก็ถูกพายุพัดเรือจมกลางทะเลทั้ง ๒ ถึงแก่ความตาย สมบัติข้าวของต่าง ๆ จมน้ำกระจัดกระจายไปตามที่ต่าง ๆ จนกลายเป็นธาตุหิน กลายเป็นเกาะต่าง ๆ ได้แก่นายสำเภา กลายเป็นเกาะหน้าเทวดา นางหัวมวยกลายเป็นเกาะหัวมวย เรือสำเภากลายเป็นเกาะท้ายถ้ำดำ กันตังกลายเป็นเกาะกันตัง เข็มกลายเป็นเกาะเข็ม เล้าไก่กลายเป็นเกาะร้านไก่ ป้อย ป้อย (กะลาใช้ตวงข้าวสาร) กลายเป็นเกาะป้อย แก้วกลายเป็นเกาะแก้ว , กระ (กำไลทำด้วยกระดองเต่ากระ) กลายเป็นเกาะกระ